Ég tók eftir því að ég var farin að staðna og farin að sætta mig við vinnuna, þegar ég fór að ímynda mér hversu skemmtilegt störfin sem mig langar að sækja um gætu orðið.
Ég verð að drífa mig í að fá meðmælabréf hjá Siggu og Óla. Ég ætla að standa vel að þessu. Endurrita ferilsskrána og hella öllum sköpunarkraftinum í þessa umsókn. (innan vissra marka þó!!)
Það er auka plús að þetta starf er í næsta húsi, Þá er ég ennþá í hjólafæri.
Ég hata það hvað maður vinnur sig smámsaman upp í eftirvæntingu þegar maður stendur í svona löguðu. Þó maður viti það að oftast verði maður fyrir vonbrigðum. Og maður segir sjálfum sér að taka svona hluti ekki svona alvarlega þá gerir maður það samt. Vonin að fá það sem maður óskar sér lætur ekki berja sig niður.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli