Morgunmatur:
200 gr.bananar
Kaffitími:
2 Kaffibollar (pínulítil sneið af brauðtertu)
Hádegismatur:
1.skammtur Nupó létt
Seinni kaffitími
100 gr. banani.
Svo verður léttur kvöldmatur (hot curry m. smá kjúklingabringu og miklu grænmeti afgangur frá í gær) og ekkert snarlerý, maður verður að losa sig við sukkið um helgina. Vera líka tilbúin fyrir sukkið næstu helgi. Svo verður synt 1000 m. í þetta sinn. Við verðum að bæta það upp að við fórum ekkert í sund í síðustu viku. Ég verð að fara að standa við öll loforðin sem ég er búin að gefa sjálfri mér. Skítt með önnur loforð, fyrst verður maður að efna þau sem maður er búin að gera við sjálfan sig.
Fyrst að maður er í þessum heilsu hugleiðingum, þá verður maður að taka þetta alverlega. Sérstaklega kólesterólmagnið. Þessi blessuðu gen sem gera mig svona frábæra eins og ég er gera mig líka jafn gallaða og ég er ha ha. Svo er alltaf hægt að deila um hlutfall gena, umhverfis og uppeldisþátta í uppbyggingu manneskjunnar. Ekki meir um það hér og nú.
Núna er að nota það sem umhverfið býður upp á til að laga þá galla sem eru meðfæddir, holla fæðu og hreyfingu. Læknar þegar allt annað bregst.
Hvað finnst þér Linda er ég farin að skrifa í alvöru??
sajonara
mánudagur, september 30, 2002
sunnudagur, september 29, 2002
Það er aldeilis djammið á mér um þessa helgi. Ég er ekki lengur vön þessu. Ég fór út bæði föstudags og laugardagskvöld. Ég fór með mágkonu minni á tónleika sem haldnir voru á Broadway á föstudagskvöldið. Ef henni hefðu ekki boðist boðsmiðar hefðum við aldrei farið. Þetta var ekki okkar smekkur, þessi svokallaði Frank Sinatra íslands er heldur óskemmtilegur samkvæmt okkar skoðun. En fyrst okkur var boðið og svo voru þarna einhverjar konur sem hún vildi gjarnan hitta aftur. Það vara bara nokkuð skemmtilegt að sitja og fá sér nokkra öllara og kjafta. Við sýndum skemmtiatriðunum lítinn áhuga. Að lokum held ég að ég hafi fengið mér einum bjór of mikið. Í gær hringði svo í mig stelpa sem ég þekki úr leiðsöguskólanum og spurði hvort ég væri ekki til í að koma á opnunarkvöld á nýjum bar. Ég hafði ekkert annað að gera svo ég skellti mér. Það var verið að opna stað sem heitir Barinn í húsakynnum Vegas. Fólkið sem rekur þennann stað var með Rósenberg á sínum tíma. Ég fór aldrei þangað og var ekkert kunnug þeirri stemmningu. Þarna var samankomið merkileg blanda fólks, rokkarar, mótórhjólatöffarar úr einhverjum mótorhjólasamtökum og jakkafatagæjar inn á milli. Fyrst var eingöngu spilað heavy metal og álíka tónlist. Svo gerðist það aðeins poppaðra þegar hljómsveitin Ber byrjaði að spila. Ég náði aldrei álkóhól levelinu sem stelpurnar voru á sem ég var með svo ég fór snemma heim og gerði enga skandala.
Ég er að spara þá fyrir næstu helgi he he. Nei ég verð mér ekki til skammar á reunioninu. Það verður bara gaman. So nú er það ákveðið og hana nú.
Ég er að spara þá fyrir næstu helgi he he. Nei ég verð mér ekki til skammar á reunioninu. Það verður bara gaman. So nú er það ákveðið og hana nú.
fimmtudagur, september 26, 2002
Ég fór í bíó í gær. Það er í sjálfu sér ekki í frásögur færandi, mig langaði bara að skrifa nokkrar línur um þessa mynd. " The Guru" frá framleiðendum...... Það er fyrirboði um að myndin sjálf er ekki góð ef hún er kynnt sem: "frá sömu framleiðendum og gerðu....." Að mínu viti reynir minnst á listræna hæfileika framleiðenda kvikmynda en nánast alla aðra sem koma nálægt gerð kvikmynda. Framleiðendur eru "buissiness" menn sem láta hlutina gerast, fjárfesta og stjórna hlutunum. Það er ekkert slæmt við það í sjalfu sér en það segir minna um útkomu myndar hverjir framleiða hana en hver leikstjórinn, handritshöfundur, kvikmyndatökumaður, klippari eða jafnvel leikarar eru.
Ég skemmti mér á meðan á sýningunni stóð, ég neita því ekki. Ég hló og brosti en samt fannst mér myndin ekki góð. Hún var skemmtilegri fyrir hlé en eftir, það dró ansi mikið úr henni seinni partinn.
Stjarna myndarinnar er karlleikarinn, ég tók ekki eftir nafni hans, verð ég að viðurkenna. Það er að hluta til vegna þess að hans hlutverk var einna skást skrifað. Það var eina persónan sem var fullsköpuð. Aðrar persónur voru svo yfirborðskenndar og ókláraðar að það var eins og verið væri að líta aðeins inn í aðrar sögur í leiðinni. Í þessari mynd er mikið leikið sér að klisjum. Það er vandmeðfarið að gera það svo vel sé. Svo fór ekki hér, ég ætla ekki að útlista neitt nánar um söguþráðin eða frammistöðu einstakra leikara mér finnst það eiginlega ekki vera þess virði. Ég segi þessa mynd vera skaplega skemmtun, no more, no less. Ég er fegin að ég borgaði ekki fyrir hana, bíðið eftir að hún komi í sjónvarpinu.
Ég skemmti mér á meðan á sýningunni stóð, ég neita því ekki. Ég hló og brosti en samt fannst mér myndin ekki góð. Hún var skemmtilegri fyrir hlé en eftir, það dró ansi mikið úr henni seinni partinn.
Stjarna myndarinnar er karlleikarinn, ég tók ekki eftir nafni hans, verð ég að viðurkenna. Það er að hluta til vegna þess að hans hlutverk var einna skást skrifað. Það var eina persónan sem var fullsköpuð. Aðrar persónur voru svo yfirborðskenndar og ókláraðar að það var eins og verið væri að líta aðeins inn í aðrar sögur í leiðinni. Í þessari mynd er mikið leikið sér að klisjum. Það er vandmeðfarið að gera það svo vel sé. Svo fór ekki hér, ég ætla ekki að útlista neitt nánar um söguþráðin eða frammistöðu einstakra leikara mér finnst það eiginlega ekki vera þess virði. Ég segi þessa mynd vera skaplega skemmtun, no more, no less. Ég er fegin að ég borgaði ekki fyrir hana, bíðið eftir að hún komi í sjónvarpinu.