mánudagur, janúar 21, 2008
föstudagur, janúar 18, 2008
Akið varlega í færðinni !!!!
Úff ég var heldur betur heppin í dag. Ég keyrði útaf og lennti sem betur fer í snævifylltum skurði.
Ég var á leiðinni á Skagaströnd og er vegurinn þangað soldið mjór. Ég mætti bíl sem mér fannst vera soldið nálægur miðju og ef ég man rétt á þó nokkrum hraða. Ég vék aðeins til að hann kæmi ekki á mig og þar sem enginn vegakanntur er á þessum stað var ekki við neitt ráðið og ég rann beina leið út í skurðinn. Ég vissi að lendinginn yrði mjúk og var því ekki í neinu panikástandi þó ég hefði enga stjórn á bílnum lengur. Ég hugsaði bara hvernig á ég að koma bílnum út úr þessu. Ég hélt í alvöru að ég gæti kannski bara keyrt upp á veg aftur en því miður bíllinn var pikkfastur enda djúpur skurður undir öllum þessum snjó. Það var allt í lagi með mig, það komu margir að á næstu mínúntum og var reynt að ná mér upp með því að draga bílinn upp með 2 jeppum samtímis en ekkert gerðist, vegurinn var of háll. Ég fékk far á Blönduós og fékk upplýsingar um hvern væri best að hringja í til að fá aðstoð. Pantaði svo trukk með krana til að toga mig upp á veg. Það gekk eftir og virðist bíllinn alveg óskemmdur en ég ætla nú samt að láta líta á hann fljótlega. Þarf hvort eð er að láta laga lásinn á skottinu.
Ég fann ekki fyrir neinu strax á eftir en nú þegar taugarnar ná að slaka aðeins á þá finn ég hvað ég spenntist mikið upp þó ég hafi fundist ég vera alveg slök yfir þessu þegar þetta stóð yfir. Ég var sem betur fer ekki að reyna að stýra á móti þegar ég fann að dekkið rann útaf heldur lét bílinn bara ráða ferð, líklega hefði ég velt hefði ég gert það. Ég var heldur ekki á miklum hraða það hefur eflaust bjargað miklu. Mikið fannst mér ég vera lélegur og klaufalegur ökumaður þegar ég var lennt, en það þarf ekki endilega að vera að ég hafi gert eitthvað rangt. Það gerist margt í hálkunni sem ekki verður ráðið við svo ég segi bara farið varlega í færðinni.
Eftirá að hyggja sé ég eftir að hafa ekki haft vit á því að taka myndir af þessu, fyrst maður er með myndavél í símanum.
Ég var á leiðinni á Skagaströnd og er vegurinn þangað soldið mjór. Ég mætti bíl sem mér fannst vera soldið nálægur miðju og ef ég man rétt á þó nokkrum hraða. Ég vék aðeins til að hann kæmi ekki á mig og þar sem enginn vegakanntur er á þessum stað var ekki við neitt ráðið og ég rann beina leið út í skurðinn. Ég vissi að lendinginn yrði mjúk og var því ekki í neinu panikástandi þó ég hefði enga stjórn á bílnum lengur. Ég hugsaði bara hvernig á ég að koma bílnum út úr þessu. Ég hélt í alvöru að ég gæti kannski bara keyrt upp á veg aftur en því miður bíllinn var pikkfastur enda djúpur skurður undir öllum þessum snjó. Það var allt í lagi með mig, það komu margir að á næstu mínúntum og var reynt að ná mér upp með því að draga bílinn upp með 2 jeppum samtímis en ekkert gerðist, vegurinn var of háll. Ég fékk far á Blönduós og fékk upplýsingar um hvern væri best að hringja í til að fá aðstoð. Pantaði svo trukk með krana til að toga mig upp á veg. Það gekk eftir og virðist bíllinn alveg óskemmdur en ég ætla nú samt að láta líta á hann fljótlega. Þarf hvort eð er að láta laga lásinn á skottinu.
Ég fann ekki fyrir neinu strax á eftir en nú þegar taugarnar ná að slaka aðeins á þá finn ég hvað ég spenntist mikið upp þó ég hafi fundist ég vera alveg slök yfir þessu þegar þetta stóð yfir. Ég var sem betur fer ekki að reyna að stýra á móti þegar ég fann að dekkið rann útaf heldur lét bílinn bara ráða ferð, líklega hefði ég velt hefði ég gert það. Ég var heldur ekki á miklum hraða það hefur eflaust bjargað miklu. Mikið fannst mér ég vera lélegur og klaufalegur ökumaður þegar ég var lennt, en það þarf ekki endilega að vera að ég hafi gert eitthvað rangt. Það gerist margt í hálkunni sem ekki verður ráðið við svo ég segi bara farið varlega í færðinni.
Eftirá að hyggja sé ég eftir að hafa ekki haft vit á því að taka myndir af þessu, fyrst maður er með myndavél í símanum.