miðvikudagur, desember 03, 2003

Brrrr, það er ansi mikið rok úti og það er svo gott að vera komin heim og geta haft það bara nokkuð huggó heima. Kveikja á kertum og elda (til tilbreytingar).
Nenni ekki að taka til eins og planið var fyrir þetta kvöldið.

mánudagur, desember 01, 2003

Helgin viðburðarík svona miðað við þær flestar hjá mér. Sat heima yfir sjónvarpinu á föstudag. Fór og keypti mér jólakjól á laugardag fór svo á Jólahlaðborð með saumaklúbbnum.
Blind date á Ara Í ögri í gærkvöldi.
Mjög myndarlegur maður 5 árum yngri en ég. Okkur gekk ágætlega að tala saman, ekki eins auðveldlega og það gekk þegar ég hitti hinn á fimmtudag.
Þetta hófst nú samt allt saman, ég spurði og hann svaraði, það er pirrandi. Honum tókst mjög vel að tala um sjálfan sig en gat ekki spurt mig þess sama.

föstudagur, nóvember 28, 2003

Fór á blind date í gær, stórfínt, líkar hann vel.

Fer á annað á sunnudag líka.
Mín bara orðin karlaóð??
Fór á kaffihúsadeit í gær, alveg stórfínt.
Leist mjög vel á drenginn, 33, háskólamenntaður, greindur, gaman að tala við hann og sprorðdreki eins og ég líka. Á íbúð og er barnlaus. Getur varla verið betra, sjáum nú til.
Svo er annað svona deit á sunnudag, hvað er að gerast ??

fimmtudagur, nóvember 27, 2003

blind date í kvöld, reyndar búin að sjá mynd af honum en þetta er samt hálf stressandi.
jamm sjáum til

miðvikudagur, nóvember 26, 2003

Ég er svo stressuð og upptjúnnuð, að það er alveg að fara með mig.
Vinnan er mjög stressandi þessa dagana, þetta er sá tími og lagast ekki aftur fyrr en í febrúar.
Í dag var svo líka annað að pirra mig og það var veitingahúsið Argentína.
Hið árlega jólahlaðborð saumaklúbbsins míns ætlaði þangað á laugardaginn var. Við pöntuðum borð í september og héldum að við værum örruggar með borð. En nei, þegar ég svo hringi til að láta vita að okkur fækkaði úr 13 manna hóp í 10 manna hóp kemur í ljós að borðapöntunin okkar var týnd.
Og nú er málið að reyna að redda þessu einhvern veginn á þann hátt að það henti öllum. Sem er stressandi, hringja í alla og reyna að finna út úr því hvernig, hvar og blahhh. Garg. Ég vildi gjarnan losa um einhverja kergju við fólkið þarna á Argentínu. En yfirþjónninn (hún, nota bene) var bara svo næs í símann að það var ekki hægt að vera algjört bitch við hana.
Jæja nú fer ég á hlaupunum heim í gegnum snjóinn og reyni að losa mig við pirringin með því að þrífa heima hjá mér.

þriðjudagur, nóvember 25, 2003

og annað á sunnudag, christ hvað er ég að gera ?

mánudagur, nóvember 24, 2003

fer á kaffihúsadeit á fimmtud. kannski annað í vikunni líka.

miðvikudagur, nóvember 19, 2003

Argg, maður getur stundum verið úr hófi fram klaufalegur.
Ákvað í gær að taka af mér hárin á efri vörinni með vaxi.
Mæti í vinnuna í morgun eins og ég hafi verið á svaka sjens og var spurð að því hvað ég hafi verið að gera því ég líti út eins og ég sé skeggrifinn.
Já einmitt, ég er það í annari merkingu en ætlaðri. Ég var sem sagt að rífa af mér skeggið, ég hefði líklega átt að láta þetta vera þarna áfram. Enda ekki sjáanlegt nema við ákv. birtuskilyrði. Mér fannst samt keyra um þverbak þegar mamma sá þetta á mér, þá hlyti þetta að vera orðið meira áberandi því hún er hálf sjónlaus eiginlega.
Bólgan hlytur að hjaðna þegar líður á daginn.

þriðjudagur, nóvember 18, 2003

Það er heilmikið að gera hjá mér núna´. Mála fyrir mömmu og heilmikil yfirvinna. Mjög fínt þá get ég kannski horfst í augu við yfirlitið frá bankanum um næstu mánaðarmót. En ég verð ansi þreytt á því í leiðinni og þarf smá tíma fyrir mig.

mánudagur, nóvember 17, 2003

Feel neglected and forgotten
Vil ekki þurfa að minna fólk á mig, en hefði þótt vænt um nokkrar línur í maili. Eða bara netkort, þó að afmælið mitt gleymist, þá má senda slíkt einhverjum dögum síðar. Það þurfa ekki allir að hringja í mann, þó það væri gaman.

föstudagur, nóvember 14, 2003

Ég hef ekki verið að skrifa neitt hér, í heldur langan tíma.
Hélt upp á afmælið á einfaldan hátt, mútta og bræðurnir komu í kaffi. Saumó kom í gær. Fékk færri símtöl en ég átti von á, kannski er það ekki meir en ég átti skilið. Ég er sjálf ekki alltaf sú duglegasta að halda sambendi.
Nú fer ég að koma þessari tölvu minni loksins á netið. Búin að fá staðfestingu á grun mínum að það hefði ekki verið neitt módem hvort eð var. Fæ nýtt. Fer að koma þessu í gang.

föstudagur, október 17, 2003

Ég er að taka til í tölvuræksninu hjá mömmu. Hreinsa út yfir 1000 mail til mín. Fara í gengum þetta og hreinsa út allt rusl og vista á diskum allt mikilvægt.
Kella er nefnilega á tölvunámskeiði fyrir eldri borgara. Eins gott að setja tækið upp á sem einfaldastan hátt svo að hún hræðist ekki að eyðileggja eitthvað fyrir mér.
Djö.mikið drasl safnast fyrir á svona dóti ef maður hugsar ekki um það.

Allavega hefur þessi seta fyrir framan tölvuna aukið hjá mér löngun til að fá mér alvöru tölvu aftur. Ég bara verð að fá mér nothæfa tölvu heim, þetta ástand gengur ekki lengur. Þarf ekki að vera það allra nýjasta bara skikkanlegt, það sem er nýlega orðið úrelt.

miðvikudagur, október 15, 2003

Sybbinn og þreyttur Ausi mættur enn á ný, svefninn er mér afar mikilvægur eins og hægt hefur verið að lesa hér á þessari síðu oft áður.
Dreymdi illa, kunnugur maður dó og margt var í uppnámi í þessum draumi. Það er ekki sniðugt að vakna á REM stiginu. Líklega verð ég að tímasetja það
betur með því að fara fyrr að sofa en vanalega.
Ég hef margoft reynt að lifa með minni svefn en 7 tíma á nóttu. Margir segjast ekki þurfa meir en 5-6 tíma svefn á nóttu, í tímaþröng vil ég það líka.
En það hefur bara slæm áhrif á einbeitinguna og annað. Ég hef reynt að þjálfa þetta upp hjá mér, sérstaklega þar sem ég er hvað athafnamest á kvöldin. Sannkölluð B manneskja en á móti krefst samfélagið þess að maður hegði sér sem A manneskja og taki þátt í lífinu á morgnana, mæti í vinnu og annað eins. Ekki hefur þetta gengið upp enn. 'Eg bara er algerlega óhvíld og ílla upplögð af því að fara á fætur eftir 5-6 tíma svefn. Baugar eru snemma komnir fram hjá mér, sem og önnur þreytumerki.
Ég verð bara að gefast upp á þeirri hugmynd að ég geti þjálfað mig í annað mynstur en líkami minn fer fram á.
Hvað svefnin varðar í það minnsta.

Ég er enn að drepast í hnénu eftir fallið´fyrir viku, í vinstra hnéð verkjar mig líka. Það er samt eingöngu mar.

Ég var nú samt að vinna alla helgina við leiðsögn, nú er ég að reyna að komast í sem mest af helgarferðum til að næla mér í aukapening.
Ég ætla að klára allan aukakostnað vegna íbúðarinnar í mars. Þá er komið ár og ég á þá 30 % íbúðarinnar sjálf, þá er þetta bara piece of cake það sem eftir er. Lægra en leiga, í það minnsta. Ég vonast til að hafa efni á breytingunum svona upp úr miðju næsta ári. Kannski eftir sumarið. Og jafnvel fyrr ef ég kemst loksins í alvöru vinnu sem borgar mér í hlutfalli við verðleika.

fimmtudagur, október 09, 2003

Ég er öll lemstruð eftir að hafa dottið í fyrstu hálku haustins á hjólinu. Á leiðinni í vinnuna í gærmorgun rann hjólið undann mér og ég féll framfyrir mig á svellið á bílastæði FÁ.
Afleiðingin er sú að ég meiddi mig íllilega á hægra hnénu, ég kramdi og marði einhvern liðpoka. Nú er ég aftur mætt í vinnuna eftir að hafa tekið 1/2 dag í veikindafrí. Eftir slysó í gær lá ég heima með kælingu á hnénu það sem eftir var dags. Það var það eina sem hægt er að gera. Kæla fyrsta daginn en ekki lengur, svo bara bíða og þjást. Þetta er helv. vont. aðallega ef ég beygji hnéð sem ég forðast að gera. En svo koma stundum svona surprise stingir án þess að ég hreyfi mig. Bölvað #$%#$&//($$$#&$% grrrr.
Svo til að bæta gráu ofan í svart, komst líklega við höggið eitthver hreyfing á rófubeinið svo ég er kvalinn þar líka. Sem sagt ekki mín besta hlið sem ég sýni á mér núna.

miðvikudagur, október 01, 2003

Hmm er að drepa sjálfa mig úr hvítlauksfýlu. Ég fékk mér spagettí í gær með slatta af hvítlauk útí. Það böggar mig ekki neitt yfirleitt, en ég held ég þjáist útaf þessu núna vegna þess að hann var orðinn gamall. Enda helst svona ekki lengi ferskt í venjulegum ískáp.
Ég hef ekki skrifað neitt lengi, ég viðurkenni það alveg að ég er ekki að standa mig í þessu.
Ástæðan er ekki sú að það sé bara ekkert að frétta, því það er enginn afsökun. Né heldur að ég hafi of mikið að gera, því svo mikið er það ekki búið að vera. Hmm ég er kannski bara í leit að innblástri. Ég vil ekki eingöngu skrifa upp lista einfaldra daglegra verka og atburði hvunndagsins. Ég vil nýta þetta sem tækifæri til að hverfa frá hvunndeginum að einhverju leyti.
Mig vantar ennþá eiginlegan innblástur til þess.
Linda mín ef þú lítur inn þá er ég farin að sakna þín en að sjálfsögðu ertu á kafi í breytingum lífs þíns og bloggar þegar þú mátt vera að. Bara að þú vitir það þá bíð ég spennt eftir frásögninni af nýju íbúðinni og nýju vinnuni.
Nú þegar Larissa er farin er ég soldið einmana, ég var svo glöð að fá að hafa hana í nokkrar vikur. Nú bíð ég bara eftir að Linda komi heim um jólin.
Ég bauð Larissu og Sollu í brunch áður en L fór. Það var ágætis dagstund, maður þarf ekki endilega að bjóða fólki í kaffi& Kökur eða kvöldmat. Maður getur boðið upp á aðra möguleika.
Sari mágkona mín gaf mér 3 af listaverkum sínum, þau eru að tæma kjallarann hjá sér. Það er svo lágt til lofts þar og nú ætlar brósi að brjóta upp gólfið og skapa þannig betur nýtanlega lofthæð. Þannig að þau þurftu að losna við ýmislegt. Ég er þakklát fyrir verkin og geymi nokkur í viðbót fyrir þau líka.

miðvikudagur, september 17, 2003

Mér sýnist Linda vera orðin örvæntingafull, nei segi svona. Hún er í það minnsta að kvarta yfir því að allir aðrir séu hættir að blogga. Ég veit ekki hvort ég sé sá eða sú sem átti að taka þetta til sín en ég geri það nú.
Ég er núna annan daginn í röð í þann veginn að verða veik. Er með byrjunareinkenni flensunnar sem allir hafa fengið hérna. Virðist ekki ætla vera meira en smá byrjunareinkenni. Lucky me.
Nú er bara vika í að Larissa hverfi aftur á braut. Uhu uhu hu. :0(
Ég er að hugsa um að halda smá Brunch um helgina fyrir hana, bjóða líka Sollu, Gyðu og Júllu. Kannski fleiri kerlingum!!
Mútta er í Svíþjóð og er það mjög fínt, ég hef getað verið á bílnum hennar allann tímann. Maður er mjög fljótur að venja sig á þennan óþarfa og keyrir stystu vegaleiðir, sick.

miðvikudagur, september 10, 2003

Ég fór með Larissu á breska bíódaga í Háskólabíói í gærkvöldi. Við sáum myndina The Magdalena Sisters og má segja að ég mæli með þessari mynd.
Hún er mjög áhrifamikil og greinir frá raunverulegum mannlegum örlögum. Hún er sannsöguleg og fjallar um kaþólsk upptökuheimili á írlandi fyrir ungar konur sem eru á skjön við fróma kaþólska heimsmynd umhverfisins. Hvort sem þær hafi orðið óléttar, verið nauðgað eða voru einfaldlega of fallegar. S.s. fyrirbyggjandi áður en þær freista karlmanna, ef skaðinn er ekki skeður.
Að sjálfsöðgðu er dvölin sérlega erfið, nunnurnar eru reglu- og refsiglaðar. Veiklyndasta og einfaldasta stúlkan er misnotuð kynferðislega af prestinum. Vonin um að komast í burtu er það eina sem heldur flestum gangandi en margar hverjar komust aldrei í burtu og eyddu heilli mannsævi í þrældómi fyrir brot sitt.
Það er ef enginn fjölskyldumeðlimur fór fram á að þær yrðu látnar lausar. Í langflestum tilvikum snýr fjölskyldan bakinu við stúlkunni sem bakar þeim skömm. Afneitar henni og þar með eru örlögin innsilgluð, dvöl hjá Magdalenu systrunum um aldur og æfi. Hryllingur um fangelsun án dóms og laga sem viðgekkst til 1996 á Írlandi.

miðvikudagur, september 03, 2003

Ég er svo þreytt, ég hef farið of seint að sofa undanfarið. Ég verð að fara snemma að sofa í kvöld. Hef staðið mig ágætlega í að mæta á skikkanlegum tíma í vinnuna, undanfarna daga. En betur má ef duga skal.
Horfði á Sódómu með Larissu á video í gær. Frábært, þvílík della. Sem betur fer hefur þessi mynd ekki elst of illa. Er samt fyndin, kannski vegna þess að hún er bara della. Er ekki bundin við neinn raunveruleika sem maður þekkir.
Nema hvað að það fóru samt af stað ákveðnar upprifjunartilraunir. Við fórum allt í einu að pæla í skemmtistöðunum sem voru í den. Út frá lókalnum sem myndin á sér stað á. For your information nokkur nöfn sem poppuðu upp við þessa heilabúsæfingu:
Pan (pan hópurinn), Traffik (hvað annað), Keisarinn (lokasprettur staðsetningarinnar) ,Villti tryllti Villi, Casablanca, Broadway ( í Mjódd), uppi og niðri ( eða hvað það nú hét þar sem síðan var Spotlight), Hollywood (við náðum því nú eiginlega ekki)Yfir strikið(sama staðsetning), Evrópa (áður Klúbburinn), Tunglið, Borgin. Nú man ég ekki fleiri í augnarblikinu og svo nokkrir pöbbar sem maður sótti á þessum árum Duus huus, Glaumbar og Gaukurinn, hey einu nöfnin sem eru enn á lífi. Jamm það var nú djamm.he he
Fór til læknis í vikunni til að fá sjúkraþjálfun vegna rófubeinsins, ekki eðlilegt að þetta hafi ekki lagast á þessu rúma hálfa ári.
Er að fara í cranio meðferð út af þessu í kvöld klukkan 8. Svo þarf líka að kýkja á kólesterólið.

þriðjudagur, september 02, 2003

Mikið assgoti getur svona venjulegur vinnudagur verið langur og leiðinlegur.
Kannski er ég bara þunglynd án þess að gera mér grein fyrir því. Ég hélt að ég væri bara í fínu lagi miðað við allt og alla. Nema hvað að mér finnst vinnan vera leiðinlegri en vanalega auk þess sem að flestir þeir sem mér finnast pínu leiðinlegir eru að fara meir í taugarnar á mér en vanalega. Það er nú kannski ekki að furða miðað við allt það sem ekki gengur sinn vanagang í dag. Það er eitthvað að hjá öllum þeim fyrir tækum sem ég átti von á sendingum frá í dag. Bullshitt þetta getur ekki verið tilviljun.
Sem sagt klukkan er 15:50 og það eru 70 mín. þar til ég fæ að fara heim.
"I feel like I am imprisoned" blahh. Ekki taka því þannig að allt sé virkilega ómögulegt, þetta líður hjá ég efast ekki um það. Mér líður betur um leið og vinnan er búin í dag. he he.
Allavega, ég er svo óheppinn að allir sem koma inn í þessa skrifstofu sjá á skjáinn minn, sem veldur því að það var sett út á ótæpilega netnotkun mína í vinnuni. Ekki er ég svo viss um að hún sé eitthvað meiri en annara, en það sést til mín og það er málið. Nú jæja ég tek þá netið af dagskrá í vinnuni og hvað geri ég þá.Þá hef ég enga ástæðu til að vinna verkin eins hratt og áður, þar sem ég verðlaunaði mig fyrir verkin með pínu neti.
Nú hvað annað en skrifa bloggið og allt annað sem þarf í mailfomi. Upplausnin er hvort eð er það há á skjánum að það sér nánast enginn á hann. Þá er ég ekki lengi á viðkomandi síðu í einu.
Ég tek mig saman hvað morgunsvefnin varðar, mæti tímanlega.
Gat loksins borgað flesta reikningana mína sem ég var búin að safna síðusta 1 1/2 mánuð. Ég vil helst ekki lenda aftur í því að geta ekki borgað einn einasta reikning, eðlilegt að skiptast á, að bíða með þetta eða hitt, en allt saman í einu er ekki gaman. Hnútur í hálsi og maga.
En ég á ennþá eftir að fá slatta borgað, fyrir löngu ferðina, þá léttist loks á yfirdrættinum og ég get andað léttar fram að síðustu afborgun í des.

Ég ætla að gefa sjálfri mér trít, fyrir leiðinlegan dag og fara í góða hirðirinn að versla áður en ég fer í mat til mömmu.