Ég er alveg eftir mig eftir helgina. Ég er með strengi í hnakkanum og bakinu eftir að hafa dansað svona mikið.
Ég held ég hafi ekki skemmt mér eins vel og á laugardaginn var í mörg ár. Ég var í svo fantagóðu skapi að ekkert hefði getað eyðilagt skemmtunina fyrir mér. Vondur matur, leiðinlegt viðmót, skemmtilegt fólk svo þreytt að það fer snemma. Ekkert gat breytt því að ég var í stuði.
Auk þess að fá að heyra að ég hafi breyst hvað mest af öllum á jákvæðan hátt... þ.e. ekki útlit heldur persóna. Opnari og bara frábærari ekki satt. Að heyra slíkt gerði persónu minni mjög gott, sjálfstyrking. Að eignast augljósann aðdáanda var mjög gott fyrir egóið.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli